beheer
Optie Menu
· Startpagina
· Contact met de WBE
· Pagina top 10
· Veel gestelde vragen
· WBE-bibliotheek
· Web Links

Advertentie

Klik hier om naar de website te gaan


WBE-Amstelland

De intentie van deze website is om u als WBE-lid langs deze weg snel en goed te informeren over het reilen en zeilen van de jacht en schadebestrijding binnen onze WBE. Daarnaast hopen wij de communicatie tussen de WBE-leden onderling en het bestuur te bevorderen.


Statistieken Website
We ontvingen
3474961
paginabezoeken sinds januari 2005

Advertentie




 
De Houtduif

De Houtduif
Ril, weerbaar en moeilijk "aan de veren" te komen als gedragsinzicht en een goede voorbereiding achterwege blijven; veel jagers beschouwen de houtduif als het "echtste" wild van Nederland.

BESCHRIJVING

Indeling: De familie der duiven wordt verdeeld in twee geslachten: Columba, vrij grote dieren met een brede, recht "afgesneden" staart en Streptopelia, slanke, kleine vogels met een lange staart waarvan de pennen naar het midden toe in lengte toenemen. De snavel is aan de basis bedekt met een washuid en in het midden versmald. Alle duiven drinken door de snavel onder te dompelen en het water op te zuigen; een bij vogels ongewone drinkwijze. Eveneens kenmerkend bij duiven zijn de kirrende en koerende geluiden. Zowel het koeren als de bijbehorende bewegingen zijn typisch voor elke duivensoort en staan onderlinge kruisingen in de weg.

Beschrijving: De in Nederland voorkomende houtduif Columba palumbus is de grootste duif van West-Europa. Het lichaam meet 40-42 cm en de staart 11-15 cm. De vleugelspanwijdte bedraagt 75-80 cm. De basiskleur is blauwgrijs. Volwassen dieren hebben een witte nekring. De staart heeft aan de bovenzijde een brede zwarte dwarsband en aan de onderzijde een lichtgekleurde band. Op de bovenzijde van de middenvleugel verlopen terugbuigende vleugelstrepen. Dit komt verder bij geen enkele andere duif voor. De patronen van staart en vleugel zijn voor alle leeftijden karakteristiek. De borst is paarsroze, de zijkanten van de nek zijn groenpurper, met een brede witte vlek die overigens ontbreekt bij jonge vogels. De snavel is geel met een roze basis onder de witte washuid. De ogen zijn geel en de poten paarsroze.

Voortbeweging: Snelle, krachtige en rechtlijnige vlucht met krachtige vleugelslagen. Ook: snel draaien, slipbewegingen, klapperen met de vleugels en duikbewegingen. Een gezonde houtduif kan een havik "eruit" vliegen. Vleugelgeklapper bij het verlaten van het territorium. Ook heftig klapperen en fladderen bij het landen en opstijgen. Bij het vliegen maken de vleugels een fluitend geluid, behalve bij jonge dieren. Na het landen gaat de staart eerst omhoog en dan omlaag. Dit duidt er op dat de vogel van plan is voorlopig op die plaats te blijven. De lichaamshouding op de grond is horizontaal, bij het lopen beweegt de kop mee.

Voedsel: Plantaardig materiaal, zoals groene bladeren, zaden (soms tot 85%), bessen en knoppen. Zo nu en dan worden ook ongewervelde dieren gegeten. Het dieet wordt gedomineerd door één of twee soorten voedsel. Verder is er een grote variatie van tientallen soorten. De kroppen van 898 in Nederland aangetroffen duiven werden onderzocht - van maart tot september - en deze bevatten 61% granen en 20% peulvruchten. in de krop wordt het voedsel voorverteerd.

De dagelijkse voedselbehoefte ligt tussen de 80 en 90 gram. Het voedsel zoeken gebeurt vaak in groepen, volgens een bepaalde rangorde. Van de ondergeschikte vogels ligt de piksnelheid lager dan van de prominente. Het meeste voedsel wordt in de late middag opgenomen, 70% van 15.00 tot 18:00 uur. In het broedseizoen zijn er twee pieken in het voedselzoekpatroon: doffers meestal in de vroege morgen en duiven meestal in de latere avond. Het foerageren vindt tot op 15-20 km van het nest plaats.

Voortplanting: Grote variatie in het broedseizoen, met verschillen tussen stads- en plattelandsduiven. De stadsvogels beginnen al in de tweede helft van februari, de overige half maart.

Duivennesten bestaan uit een platform van takken, stro of vergelijkbare bouwmaterialen, aangedragen door de doffer en geordend door de duif. Het legsel omvat twee, soms drie eieren, die door beide ouders worden bebroed. De doffer broedt overdag, de duif 's nachts. De broedtijd is ongeveer 2,5 weken. Duiven broeden meestal meerdere keren per jaar. De ouders voeren hun jongen met duivenmelk, een kaasachtige brij, gevormd door de slijmhuid van de krop onder invloed van hetzelfde hormoon (prolactine) dat bij zoogdieren de zogaanmaak regelt. Bij het voederen steekt het jong de snavel in de snavelhoek van de ouder. Deze perst de kropinhoud direct in de snavel van het jong. In verband hiermee blijft de omgeving van de snavel van de jongen langer kaal dan de rest van het lichaam. Langzamerhand wordt de duivenmelk door vast voedsel vervangen.

Het voeden van de jongen gebeurt in de eerste dagen om het uur. Na acht dagen gebeurt het 's ochtends en 's avonds, om beurten door de ouders.
Duiven koeren altijd bij de balts. Dit gaat gepaard met pronkende bewegingen.

Vijanden en bedreiging: Veel eieren gaan verloren, het merendeel door predatie, voornamelijk door Vlaamse gaaien, eksters, roeken, hermelijnen, kraaien en ratten. Ook veel jongen gaan verloren door predatie. Maar de belangrijkste doodsoorzaak van jongen is voedseltekort. Volwassen duiven worden 'geslagen' en geconsumeerd door de havik.


BIOTOOP EN VELDVERZORGING

Inpakken: Daar kunnen we kort over zijn: de houtduif is een dermate wilde vogel, dat deze zich niet laten "inpakken" door een leuk aangelegd biotoopje. Het is een vogel met voorliefde voor de combinatie bossen of bomenrijen met akkers. Afhankelijk van de gewassen die geteeld worden, en hoe smakelijk duiven die vinden, zal er een trek ontstaan. Men neme het zoals het komt.


BEJAGING

Opening jacht: Onder de jachtwet mogen houtduiven het gehele jaar worden bejaagd (de jachttijden onder de Flora en faunawet zijn nog niet bekend).

Schade: Houtduiven kunnen veel schade aanrichten, in bijvoorbeeld gelegerd graan, erwten, de broccoliteelt, spruiten en witlofplanten. U moet dan als jager "aan de bak'. U heeft verschillende attributen nodig. Heel handig is een pallet uit de transportindustrie, die u onderin een sloot kunt installeren als platform om op te staan. Daaromheen bouwt u uw hutje, van natuurlijk materiaal uit de omgeving of van camouflagestof uit de winkel. Overvliegende duiven zien alles. Als u zich niet goed verstopt, krijgt u geen schietkans.
Verder hebt u lokduiven nodig van kunststof. Deze zet u neer in een grove V-vorm, waarbij het de bedoeling is dat de blauwen de V binnen zullen vliegen en er in neerstrijken. Duiven landen altijd tegen de wind in, dus ook daar moet u bij het opzetten van uw lokstal en de plaats van uw hut altijd rekening mee houden. De fokkers mogen geen glinsterende buitenkant hebben, want de overtrekkende vogels zullen zonder pardon doorvliegen.

Nog beter is om geschoten duiven als lokker te gebruiken. U plaatst ze op het veld met een stokje onder de snavel. Of u zet er een paar op de speciaal voor dit doel in de handel verkrijgbare "zitjes", waaraan een lange, dunne stang is bevestigd, die u in de grond steekt. Aldus in het veld neergezette duiven hebben een sterke aantrekkingskracht op de overvliegende soortgenoten. Nog beter werkt de zogeheten Pigeon Magnet (duivenmagneet), een apparaat uit Engeland. Het bestaat uit een verticale as, die wordt aangedreven door een accu en twee "armen" rond doet gaan waarop ook weer evenzoveel geschoten duiven in zitjes worden geplaatst. Dit lokmiddel werkt inderdaad als een magneet. Het is handig om in de vriezer een aantal geschoten houtduiven te bewaren als lokkers voor de jacht.

Op de trek: De blauwen kunnen ook op de trek worden bejaagd. Kijk een dag tevoren hoe de vogels vliegen (verrekijker mee) en welke trekroute ze kiezen. Hierbij speelt ook de windrichting weer een belangrijke rol. Posteer uzelf in een schuilhut onder de route of zoek een plekje in de rand van de bomenrij waar de vogels in willen gaan roesten.

Verzorging geschoten wild: Vooral bij warm weer is het van belang om de krop leeg te halen. Dat voorkomt gisting. Zorg dat er geen vliegen bij kunnen komen.

HET HONDENWERK

Apporteur: Bij de duivenjacht heeft men vooral goede apporteurs nodig. Alle apporterende rassen komen in aanmerking. Omdat een houtduif los in de veren zit, zal de hond 'zacht' moeten apporteren, anders blijven er te veel losse veren in het veld achter. Deze schrikken overvliegende duiven af. Om dat risico te beperken is het dan ook beter om dichtbij gevallen duiven met de hand te rapen. De hond komt alleen in actie bij duiven die in de dekking vallen of ver uitzeilen. De hond moet leren om plastic fokkers en geschoten duiven, die als lokker dienen, te negeren.

Om problemen te voorkomen is het aan te raden om alle dode duiven in de buurt van de lokkers zelf op te rapen. Ook bij deze jachtvorm zal de picker-up tijdens de nazoek de lucht in de gaten moeten houden, om meteen weg te kunnen duiken als er duiven aan komen vliegen. De picker-up moet net zoveel moeite doen om zichzelf en de hond te camoufleren als de geweren. Daarom zijn lichtgekleurde honden minder geschikt voor de jacht op de houtduif.

Duivenjacht vindt vaak plaats in de zomerse warmte. Zorg voor water en energievoedsel voor de hond en een jute zak om de geschoten en ontdarmde dieren mee af te dekken.

AANBEVOLEN WAPENS EN MUNITIE

Prachtige schoten: Houtduiven kunnen prachtige schoten bieden. Ze kunnen verschrikkelijk snel vliegen, vooral als ze een flinke wind mee hebben. -Daarbij kunnen ze onverwachte zwenkingen maken, of steigeren. Afhankelijk van de schietafstand zijn voor zachte hagelsoorten (zink, bismut) kwart, half of driekwart chokes te verkiezen. Voor staalpatronen voldoet een verbeterd cylindrisch geweer beter. Als hagelgrootte kiest men 2,5 mm (Duitse 7) of 3 mm (Duitse 5). Er zijn ook jagers die voor de houtduivenjacht hun skeetgeweer ter hand nemen, geladen met staalhagel. Schiet de duiven niet van te dichtbij, anders wordt door de doorslagkracht van de staalhagel het borstvlees te veel beschadigd.

Kleinkaliberbuks: De houtduif mag ook met de kleinkaliberbuks (kaliber .22) worden bejaagd. Onderschat de potentie van dit kleine patroontje niet. Het afvuren van zo'n patroon op een in de boom zittende duif is levensgevaarlijk. Het projectiel heeft na het doorboren van het duivenlichaam nog voldoende restenergie over om gevaarlijk te kunnen zijn. Ook als u de duif mist is er een risico; het patroontje draagt zo'n twee kilometer. Schiet dus alleen op duiven met de kleinkaliberbuks als er een natuurlijke kogelvanger aanwezig is. Het schieten van hoog naar laag verdient de voorkeur. Het projectiel zal dan altijd binnen redelijke afstand in de grond verdwijnen.

Gebruik voor de houtduif geen hollow point munitie. Dit is te zwaar "geschut" en zal de bout beschadigen. Een standaard of high velocity patroontje, bijvoorbeeld met een verkoperd projectiel, voldoet het beste.


AANBEVOLEN KLEDING

Camouflage: Op de duivenjacht is het van het grootste belang dat de vogels u niet zien, noch uw brillenglazen of de lopen van uw geweer. Blauwen lijken wel op elke vleugelpen een oog te hebben; bij ook maar het geringste onraad vliegen ze hard door. Camouflagestof biedt hier uitkomst. Tot voor kort werd dit materiaal door de meeste jagers afgewezen als "tè Rambo", maar langzamerhand wint het inzicht dat camouflagekleding op de duivenjacht praktisch is en heel goed werkt. Het gaat om het vervagingseffect; u wilt "opgaan" in het landschap. Wees kritisch tot in de details, en draag ook camouflage handschoenen en pet. Er zijn zelfs gezichtsmaskers in de handel en hoe hard uw partner ook om u moet lachen als u zo'n ding voordoet: ze werken feilloos! Kies voor het materiaal van de schuilhut en de kleding een-en-hetzelfde camouflage-patroon.


CULINAIR BELANG

Duivensoep: Van oudsher verdwijnen er nogal wat houtduiven in de duivensoep. Dat is inderdaad een goed idee. De boutjes van de duif zijn in feite te klein om apart te braden. In de soep komen ze tot hun recht, zij 'veroorzaken' bouillon en lekkere flinters vlees. Heel eigentijds en lekker is het om duivensoep te verrijken met verschillende soorten paddestoelen en verse tuinkruiden. Probeer daarvoor ook eens basilicum of koriander.
Duivenborsten doen het perfect als biefstukjes. Even in een mengsel van hete olie en boter aanbraden in de hapjespan, en u hebt een bijzonder smakelijk stukje vlees op uw bord. Een gerecht met houtduif is af als u het combineert met verse doperwten, verse jonge peultjes of sugarsnaps.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 







Laatst gewijzigd op: 2005-01-26

[ Ga terug ]
Content ©
  
Wie is er Online?
Er zijn op dit moment, 22 gast(en) en 0 lid(leden) die online zijn.

U bent gast.

Advertentie




Peilingen
In mijn jachtveld heb ik de meeste schade van:

Vos
Kraai
Grauwe gans
Verwilderde kat
Houtduif
Knobbelzwaan
Anders



Uitslagen
Peilingen

Stemmen: 574
Opmerkingen: 0

Advertentie




Adverteren??





Pagina Rendering: 0.073 Seconden